Latest

Pamundësi

Poetry / June 18, 2017

Më lër të jem një zile telefoni që kurrë nuk bie,
më lër të jem heshtja e një shtëpie të braktisur,
më lër të jem qetësia para një stuhie të beftë…
Nëse ti do ishe një dhomë rrëfimesh,
do të kisha ardhur dhe do ta lija zemrën time në dorë,
do të lija të më gjykoje si të doje, dhe po të ishe i padrejtë.
Unë nuk kam asnjë meritë për dashurinë tënde,
që ti e hodhe si një shi furishëm mbi mua.
Edhe sikur të të thosha faleminderit,
sikur të njihja mënyrën për ta thënë sa më denjësisht,
përsëri do ishte si gëllënjkë e vetme uji në shkretëtirë.
Prandaj merre me vete dashurinë tënde,
edhe sikur të jetë aq e rëndë sa mos ta heqësh dot zvarrë,
se ndoshta mund ta kthesh në një vazo lulesh,
ku të mbjellësh emocionet, të rrahurat e zemrës…
Më lër të jem një e qeshur e fundit që e merr era,
të jem një mëngjes kafeje në bulevardin e të dielës,
të jem pengesa që duhet kapërcyer deri tek një dashuri tjetër.


Tags: , , , , , ,



Irena Shabani
Is an Albanian freelance journalist and human rights activist specialising in investigative journalism. She co-founded Panorama, the leading newspaper in Albania, where she served as managing editor from 2002 to 2003. Prior to Panorama she was a journalist at Shekulli and Gazeta Shqiptare and has been part of the Albanian Human Rights Group from its beginning. She has collaborated on programmes for the International Research and Exchanges Board, investigating topics involving crime and political corruption and continues to collaborates with foreign organisations and local media focused on social problems and minority rights.




Previous Post

I diagnostikuari me HIV: Jeta ime pasi mësova se isha i infektuar

Next Post

Elegji





You might also like

Leave a Reply


More Story

I diagnostikuari me HIV: Jeta ime pasi mësova se isha i infektuar

Para disa netësh më kishte ardhur në email-in tim info@irenashabani.com letra që do të lexoni më poshtë. Personi që ma ka dërguar...

May 12, 2017