Burrat e vjetër të jetës sime
Po shkojnë drejt vdekjes.
Ata më kanë dashur në të gjitha mënyrat
Si vajzë të vogël apo të dashurën imagjinare…
Unë kam hyrë në jetën e tyre pa e ditur
Shumë kohë para se t’a kuptoja që u kisha hyrë brenda vështrimeve.
Më kishin ruajtur prej burrash të tjerë të uritur,
Që të mos kafshohesha pas shpine…
Burrat e vjetër të jetës sime kanë nisur të vdesin.
Në fillim u kane vdekur sytë….
Foletë e pelikanëve brenda tyre i bëjnë edhe më të mëdha zgavrat.
Burrat e vjeter të jetës sime i kujtoj me nostalgji
Nën lule kumbullat e një rruge të qytetit
Kur vështrimi u mbushej me dashuri.
Më kujtohet kur më ngatërronin me të dashurat e tyre të dikurshme
Kur rinia u shënonte në kalendar tek të njëzetat…
Para se të vdisnin ata me patën treguar
se nuk kisha bëre asgjë për të merituar dashurinë e tyre,
po kishin vendosur të më donin sepse dija të shihja në sy,
e sa here që i shihja nën vështrimin tim ndiheshin më të mirë…
Burrat e vjetër të jetës sime janë si një violinë pa tela,
e di që i lëndon shumë nëse në zbrazëtinë e kraharorit të tyre
do të luante melodi vaji, era…
Burrat e vjetër të jetës sime…