Mund të kthehesh tek unë
Për të parë rrënimin tënd
Për të mos gjetur asgjë
Nga premtimet, puthjet…
Për të qarë
Dhe për të qeshur me veten..
Mund të vish t’i marrësh të gjithë shpresat e tua
Kujtimet, dritën e një diellit të një stine tjetër…
Eja… nuk më vjen keq
Të rri duke të vështruar përhumbur
Supet e lodhur nga pesha e mallit..
Mund të kthehesh tek unë për të parë
Se për ne të dy ka qënë fundi i botës
Se unë po lulëzoj në një formë të re…
Mund të kthehesh
Për të kuptuar sa i vonuar je në kohë
Për t’u ngulitur mbi buzët e mia
Për t’u kujtuar shijen….
Për të qeshur me frikën tënde
nga dashuritë e mëdha
Dhe për t’u ndjerë i vogël…